Życie jako nowa mama

11 czerwca powitaliśmy z mężem naszą małą paczkę radości, Graysona, na ten świat. O 2:11 rano nasze życie zmieniło się na zawsze. Jako pediatryczny asystent lekarza, myślałem, że jestem całkiem przygotowany na mojego małego chłopca. Ale wszystko zmienia się, gdy jesteś rodzicem.

W szpitalu mieliśmy ciężki początek, po blisko 36 godzinach porodu i urodzeniu, które zaowocowało sekcją C, mój idealny plan nie wyszedł. Po narodzinach Graysona mieliśmy również problemy z karmieniem piersią. Coś, co czułem, powinno być łatwe, i coś, co miałem doświadczenie w pomaganiu innym, było bardzo różne w przypadku mojego dziecka. Grayson miał krawat na języku, który powodował, że karmienie piersią było bardzo bolesne i prawie uniemożliwiał mu zatrzaśnięcie. Do trzeciego dnia w szpitalu byłem gotów się poddać. Czułem się winny, ponieważ miałem takie złe uczucia w stosunku do całej rzeczy, a ponieważ z powodu pewnych problemów zdrowotnych musiałem go uzupełnić formułą.

Podczas pierwszej wizyty u doktora Graysona dr Godinez wykonał procedurę zaciśnięcia jego języka. W przypadku czegoś, co widziałem co najmniej kilkanaście razy, wciąż czułem, jak moje dziecko to przeżywa. Grayson był znacznie odważniejszy niż ja, a potem nawet nie płakał. Procedura zrobiła dla nas taką różnicę i od tego czasu karmienie piersią przebiega dobrze. Cieszę się, że mogłem się z tym uporać.

Wraz z Graysonem na świecie martwię się o wiele bardziej. Kiedy Grayson dostał swoje pierwsze przeziębienie, zareagowałem bardzo. Nawet z moim doświadczeniem zastanawiałem się, czy powinienem go poprosić o wizytę. Pamiętam, że opuszczenie szpitala w samochodzie martwiło mnie: „Czy jedziemy zbyt szybko ?, Co jeśli dojdziemy do wypadku ?, Czy jesteśmy zbyt blisko samochodu przed nami?” Było zbyt wiele razy, aby policzyć, że Sprawdziłem go podczas snu, żeby upewnić się, że wciąż oddycha.

Kiedy wróciłem do pracy, poczułem te same uczucia, które najbardziej działają Mamom. Czułem się winny, że nie będę mógł spędzić dni z moim dzieckiem. Obawiałem się, że pokocha go bardziej niż mnie. Martwiłem się, że będę tęsknił za jego wielkimi kamieniami milowymi. Martwiłem się o pompowanie w pracy i posiadanie wystarczającej ilości mleka, aby go nakarmić. Pierwszego dnia, kiedy go wyrzuciłem, płakałem w drodze do pracy.

Ale moje lęki topnieją, gdy wracam do domu, a mój mały facet wita mnie swoim największym uśmiechem – jeden, który jest przeznaczony tylko dla mnie! Jestem również wdzięczny, że mój mąż jest wspaniałym partnerem w tej nowej podróży. Bez niego, myślę, że wiele razy byłbym zgubiony, a on był tam, aby mnie ugruntować.

Moje życie zmieniło się na lepsze, odkąd urodził się Grayson. Nie wyobrażam sobie życia bez niego. Uwielbiam patrzeć, jak rośnie i się zmienia. To niesamowite, że każdego dnia wydaje się, że uczy się czegoś nowego.

Życie jako nowa mama z pewnością było przytłaczające, ale tak satysfakcjonujące! Nawet przez najgorsze dni nie zamieniłbym tego nowego życia na nic. Widok uśmiechu mojego pięknego dziecka, słuchanie go, lub po prostu obserwowanie, jak śpi spokojnie, czyni mnie najszczęśliwszą osobą na świecie!

Wierzę, że jako matki wszyscy mamy te same cele, te same obawy, te same nadzieje i marzenia dla naszych dzieci. Niektóre dni są z pewnością bardziej gorączkowe, a niektóre noce są bezsenne. Czasami zastanawiam się. Czy wszystko w porządku?

Coś, co ktoś mi powiedział, i myślę, że wszyscy musimy słyszeć częściej, brzmi: „Wykonujesz świetną robotę!”

Chciałbym powiedzieć wszystkim nowym mamom: Wykonujesz WIELKĄ PRACĘ! Rób jak najlepiej. I pamiętaj: nie jesteś sam. Jesteśmy w tym razem.

Wielką decyzją, którą muszą podjąć rodzice, jest decydowanie, kiedy ich dzieci są wystarczająco dojrzałe i dojrzałe, by spędzić w domu kilka godzin. Większość ekspertów zgadza się, że w wieku 12 lat rodzice mogą zacząć zastanawiać się, czy nie zostawiać swoich dzieci w spokoju. Ale poza wiekiem istnieje wiele czynników, które rodzice powinni rozważyć, czy ich dziecko jest gotowe.

Po pierwsze, musisz zdecydować, czy Twoje dziecko wydaje się wystarczająco odpowiedzialne, aby poradzić sobie w różnych sytuacjach. Czy regularnie przestrzega zasad? Czy wydaje się być pewna siebie i wygodna, aby zostać w domu? Czy zachowuje spokój w nieoczekiwanych sytuacjach. Czy on mówi prawdę? Czy zawsze można mu zaufać? Powinieneś również rozważyć, czy twoja okolica jest bezpieczna, jak wygodnie jesteś z sąsiadami i czy sąsiedzi będą w pobliżu, jeśli wystąpi jakiś problem.

Zapoznaj się z dobrymi środkami ostrożności

Zanim opuścisz swoje dzieci, upewnij się, że wiedzą:

• Jak się z tobą skontaktować w nagłym wypadku

• Podstawowa pierwsza pomoc i gdzie znaleźć zestaw pierwszej pomocy

• Jak odpowiedzieć na telefon, w tym nigdy nie pozwalając osobie na drugim końcu wiedzieć, że są sami

• Gdzie znaleźć numery alarmowe (policja, straż pożarna, pogotowie ratunkowe, lekarze, kontrola zatruć oraz sąsiad lub przyjaciel, który znajduje się w pobliżu iw zasięgu wzroku w nagłych wypadkach). Są najlepiej umieszczone na lodówce i / lub w pobliżu wszystkich telefonów

• Dźwięk czujników dymu i dróg ewakuacyjnych w przypadku pożaru

• Gdzie znaleźć gaśnicę, jak gasić ogień do gotowania, nie rzucać wody na ogień smaru (jeśli będą przygotowywać posiłki w domu)

Ustanowienie niektórych zasad naziemnych

Przed zezwoleniem dzieciom na pozostanie w domu należy ustalić pewne podstawowe zasady:

• Czy prace domowe lub inne prace domowe powinny być zakończone, gdy są same w domu?

• Czy znajomi są dozwoleni? Jeśli tak, to ilu przyjaciół? Tylko przyjaciele tej samej płci?

• Jakie witryny i stacje telewizyjne są dozwolone? (Rozważ ustawienie kontroli rodzicielskiej dla obu).

• Za jakie, jeśli w ogóle, powody powinny odpowiadać drzwi? (W pewnych okolicznościach bezpieczniej jest nie otwierać drzwi.)

• Czy wolno im korzystać z kuchenki, mikrofalówki, tostera, noży? (Rozważ zostawienie przekąsek w domu, które nie wymagają podgrzewania.)

• Niech dzwonią do Ciebie, gdy po raz pierwszy wracają do domu ze szkoły lub planują czas, aby zadzwonić i zameldować się z dala od domu.

Niektóre przypomnienia końcowe

Kiedy twoje dzieci będą same w domu, zostaw im plan podróży, aby wiedzieli, gdzie będziesz i jak się z tobą skontaktować. Zastanów się krótkimi, suchymi biegami, zanim pozwolisz im zostać w domu przez dłuższy czas. Najbezpieczniej jest zostawić dzieci w spokoju w ciągu dnia i niecałe 3 godziny. Pamiętaj też, aby zapalniki / zapałki były ukryte, aby zablokować alkohol i leki, a jeśli je masz, zablokuj broń i oddziel ją od siebie.

Umożliwienie dziecku pozostania samemu w domu jest trudną decyzją i może sprawić, że rodzice będą bardzo nerwowi. Podjęcie tych kroków, aby się przygotować, może sprawić, że sytuacja będzie nieco łatwiejsza i sprawi, że ty i twoje dziecko poczujecie się znacznie lepiej.

Twój adres email nie zostanie opublikowany.