To nie jest cyberprzemoc, ale…

Student widzi grupę dziewcząt zbliżających się do niej w korytarzu. Jedna jest jej najlepszą przyjaciółką od drugiej klasy, ale nie zna dobrze innych. Mówi im, gdy przechodzą. Wszyscy ignorują ją lub przewracają oczami, w tym jej przyjaciółką. Kilka szafek w dół, szepczą do siebie, kiedy patrzą na nią i śmieją się za rękami.

Podczas gdy wszyscy możemy się zgodzić, że dziewczyny w tej sytuacji są wredne, czy możemy nazwać to zastraszaniem?

Te scenariusze „IRL” (w prawdziwym życiu) zdarzają się przez cały czas i często przenoszą się do świata online. I choć zniewagi, wykluczenia, a nawet całkowita agresja nie zawsze spełniają techniczną definicję cyberprzemocy – ciągłego, ukierunkowanego prześladowania za pomocą narzędzi komunikacji cyfrowej w pewnym okresie czasu – nadal boleją.

Najlepszym lekarstwem na wszystkie te problemy jest profilaktyka i edukacja: uczenie dzieci, co to znaczy być uprzejmym i pełnym szacunku, a odpowiedzialny obywatel cyfrowy może zniszczyć wiele problemów w zarodku. Ale kiedy i kiedy pojawią się problemy, rodzice powinni wiedzieć, co się dzieje – i jak im pomóc.

Czyli inne niż prostackie cyberprześladowanie, jakie są inne powody, dla których nasze dzieci mogą być nękane cudzymi zachowaniami online?

Ghosting. Kiedy przyjaciele odcinają kontakt online i przestają odpowiadać, są widmowi. Odmawianie odpowiedzi na czyjeś teksty lub Snaps jest w rzeczywistości sposobem komunikowania się podczas zmiany lub wstrząsu wśród grupy przyjaciół. Często, zamiast kiedykolwiek zajmować się tym problemem, dzieci po prostu zignorują osobę, której dotyczy dana osoba.

Jak sobie z tym poradzić. Ignorowanie jest trudne. Zamiast polegać na starym trybie gotowości dla rodziców: „Jeśli cię ignorują, to oczywiście nie są twoi prawdziwi przyjaciele”, spróbuj wczuć się i potwierdzić uczucia swojego dziecka. Jeśli są chętni, zachęć ich do rozmowy twarzą w twarz z widmami. Jeśli to wydaje się zbyt trudne, zasugeruj, aby twoje dziecko przestało próbować otrzymywać odpowiedzi; widmo może się pojawić, ale jeśli nie, twoje dziecko może ruszyć dalej.

Subtweeting. Gdy publikujesz coś na Twitterze lub publikujesz coś o konkretnej osobie, ale nie wymieniasz ich po imieniu ani nie oznaczasz ich tagami, robisz podteksty. Zazwyczaj podteksty są krytyczne lub wręcz podłe. Ponieważ cel nie jest w większości przypadków oznaczony, a nawet nazwany, może nie wiedzieć, że dzieje się tak, dopóki ktoś ich nie wprowadzi.

Jak sobie z tym poradzić. Jeśli twoje dziecko dowiaduje się, że ktoś je podtekstuje, ma kilka opcji w zależności od sprawcy. Jeśli jest to przyjaciel, który nagle zwrócił się do nich, to dobry czas, aby zająć się tym twarzą w twarz. Jeśli jest to ktoś, kogo nie znają dobrze lub z którym się kłóci, najlepiej go zignorować. Angażowanie się w wojnę na Twitterze (lub konflikt na jakiejkolwiek innej platformie) zwykle eskaluje problem.

Fałszywe konta. Czasami dzieci będą tworzyły fałszywe konta w cudzym imieniu i używają tego konta, aby wywołać kłopoty lub zranić daną osobę. W większości przypadków nie ma sposobu na wyśledzenie, kto utworzył konto, a nawet jeśli jest zamknięty, osoba może po prostu utworzyć inną.

Jak sobie z tym poradzić. Radzenie sobie z fałszywymi kontami może wydawać się grą o walnięcie. Ale dziecko, które jest celem, powinno aktywnie się bronić, blokując je i zgłaszając. Dzieci powinny również dać znać znajomym, co się dzieje, aby wydać płytę wprost na siebie – i czerpać z tego trochę zabawy dla osoby tworzącej konta.

Udostępnianie zawstydzających wpisów i zdjęć. Robienie autoportretów i zdjęć grupowych jest normalną częścią animacji i życia nastolatków. Ale czasami dzieci robią sobie nawzajem zdjęcia, które podczas zabawy są potencjalnie kłopotliwe, jeśli są szeroko udostępniane lub okrutnie opisywane. Często robi to ktoś, kto myśli, że jest zabawny lub zakłada, że ​​wszyscy dostaną żart. Ale zdjęcia lub kompromitujące posty mogą sprawić, że rundy będą miały gorącą minutę, więc bez względu na intencje wstyd może się trzymać.

Plotki. Media społecznościowe to idealne miejsce dla plotera, więc kłamstwa mogą sięgać daleko, zanim cel będzie wiedział, co się dzieje. A kiedy fałszywe wiadomości są już dostępne, nie można go ponownie przywrócić.

Jak sobie z tym poradzić. Odpowiedź Twojego dziecka zależy od rodzaju plotek. Jeśli jest to coś, co pociąga za sobą innych ludzi – jak plotka, że ​​twoje dziecko ukradło znaczące inne osoby i które doprowadziło do gróźb – być może będziesz musiał zaangażować szkołę. Jeśli plotka jest krępująca lub bolesna, ale nie jest prawdopodobne, że spowoduje walkę, dobrze jest, aby Twoje dziecko wysłało odpowiedź. Poproś ich, aby odpowiedzieli tylko raz i zignorowali komentarze. W przeciwnym razie mogą obalić plotki osobiście, gdy się pojawią i czekać, aż wszyscy się ruszą.

Wykluczenie. Dziecko może przewijać swoją karmę i przestać chłodzić na zdjęciu wszystkich swoich znajomych – bez nich. Zwykle tego typu zdjęcia nie są zamierzonymi slights. Ale czasami są. A jeśli osoba, która zamieściła zdjęcie, wie, że twoje dziecko je śledzi, to – co najmniej – wygaśnięcie wyroku.

Jak sobie z tym poradzić. Odpowiedź online prawdopodobnie nie przyniesie najlepszych rezultatów. Zachęć dziecko, aby podeszło do oryginalnego plakatu twarzą w twarz i wyjaśnij, że zdjęcia ranią ich uczucia. Najlepiej, jeśli twoje dziecko będzie mogło używać stwierdzeń „ja”, takich jak „Czułem się naprawdę zraniony, gdy zobaczyłem to zdjęcie …” (nie „myślę, że jesteś palantem”). Jeśli twoje dziecko potrafi uczciwie wyrazić emocje, prawdopodobnie odkryje, że było to tylko niedbałe niedopatrzenie. Jeśli był to celowy cios, to twoje dziecko powinno prawdopodobnie zaprzyjaźnić się z OP (oryginalny plakat).

Griefing. Pamiętasz te dzieciaki na placu zabaw, które zawsze uderzały piłkę w inne dzieci i nazywały je imionami? Te dzieci też grają w gry wideo dla wielu graczy. Ale zamiast bicia piłki, celowo zabijają twoją postać, kradną łupy z gry i nękają cię na czacie. W Internecie to zachowanie nazywa się „griefing”. Jeśli Twoje dziecko gra w gry wieloosobowe za pomocą czatu, na pewno się na to natkną.

Jak sobie z tym poradzić. Zanim Twoje dziecko zacznie grać z anonimowymi nieznajomymi, upewnij się, że wiedzą, jak zgłosić i zablokować graczy, którzy są celowo okrutni. Powiedz swojemu dziecku, aby nie wdawał się w kłótnię na czacie, ponieważ prawdopodobnie nic nie rozwiąże i nie zwiększy agresji. Niektóre gry mają bardziej toksyczne zachowanie niż inne, więc zachęć dziecko do wypróbowania innej gry, w której społeczność jest znana z szacunku, a moderatorzy nie tolerują gadania.

Mowa nienawiści. Nastolatki spotykają się z mową nienawiści nawet bardziej niż cyberprzemoc. Ten rodzaj języka jest podobny do cyberprzemocy, ale ma na celu skrzywdzenie kogoś na podstawie cech osobowych, takich jak rasa, pochodzenie etniczne, narodowość, religia, niepełnosprawność, orientacja seksualna, tożsamość płciowa lub system wierzeń. I w przeciwieństwie do ciągłego okrucieństwa cyberprzemocy, może to być jednorazowa sprawa. Nawet jeśli Twoje dziecko nie jest przedmiotem postów lub komentarzy, mogą one odczuć skutki, jeśli są częścią grupy docelowej.

Jak sobie z tym poradzić. Jeśli twoje dziecko spotyka się z mową nienawiści w sieci, możesz wysłać mu rzeczową, jednorazową odpowiedź, obalając je. Ale nie powinni angażować się w wojnę o płomień. Zamelduj się z dzieckiem na temat tego, jakie postawy wyrażają w Internecie. Jeśli widzą dużo bolesnego języka, zachęć ich do szukania alternatywnych źródeł – szczególnie tych wspieranych przez społeczności internetowe. A jeśli jest to coś naprawdę bolesnego lub sprawia, że ​​twoje dziecko czuje się upokorzone, zaoferuj silne kontr-wiadomości. Jeśli Twoje dziecko zna osobę, która opublikowała mowę nienawiści – taką jak inny uczeń w szkole – możesz ocenić, czy zaangażować innych (administratorów i innych rodziców). Mowa nienawiści może mieć bardzo realne konsekwencje w świecie rzeczywistym, w zależności od kontekstu i zagrożeń.

www.gamesworld.com.pl
www.faberfaber.pl
www.pandasc.pl
zlotypionek.pl
www.planszowadabrowa.pl
www.grajcarnia.pl

Twój adres email nie zostanie opublikowany.