Napady złości

Co się stało z moim słodkim małym dzieckiem? To już jej trzecie furia dzisiaj! Czy coś jest z nią nie tak? czy robię coś źle?

Ach, radość życia z małym dzieckiem – urocza i zabawna minuta, kopanie i krzyczenie w następnej.

Głównym kamieniem milowym w rozwoju emocjonalnym małych dzieci jest oddzielenie się od rodziców, uczenie się postrzegania siebie jako jednostki, a nie rozszerzenia rodziców. Chodzi o przesuwanie granic i testowanie granic, i mają jedną misję w życiu: BYĆ BOSKIM.

Kiedy ta misja jest wypełniona ograniczeniami lub niezdolnością do wykonania zadania, pojawia się frustracja. Ponieważ nawet najbardziej werbalne maluchy nie mają umiejętności komunikacyjnych, by powiedzieć: „To mnie tak denerwuje!”, To, co dzieje się dalej, może trwać od kilku minut płaczu i tupania do pełnego rozpadu. Dodaj zmęczenie lub głód – lub, co najgorsze, oba! – a krach może trwać przez kilka godzin.

Możesz pomóc swojemu maluchowi, szukając sposobów, by pomóc jej dokonać wyborów, aby mogła poczuć się jakby była szefem. Podaj 2 lub 3 opcje (z których każda byłaby w porządku z twojej perspektywy) i pozwól jej wybrać. Na przykład: „Nadszedł czas, aby przygotować się do łóżka – czy najpierw chcesz się wykąpać, czy umyć zęby?” „Czy chcesz dzisiaj na lunch zjeść groch lub marchewkę?” Pomijanie zębów nie jest opcją, ani też ser loki na lunch – ale gdy oferuje się wybór, twój maluch ma prawo głosu w swoim dniu. W jej głowie staje się szefem.

Również planuj z wyprzedzeniem. Jeśli musisz być poza domem, spakuj zdrową przekąskę, aby uniknąć podwójnego zwariowania Tired and Hungry. Nie planuj wymagających zajęć późnym popołudniem, kiedy wszyscy jesteśmy trochę zmęczeni i głodni, i zaplanuj zabawny czas „ponownego wejścia” ze zdrową przekąską (pomyśl o tym jako przystawkę na kolację) po przybyciu do domu z przedszkole, zanim dostanie się do zadań wieczoru.

Dobrą zasadą dla małych dzieci jest ostrożne wybieranie bitew, ale zawsze wygrywaj te, które wybierzesz.

Musisz zawsze wybierać i wygrywać te, w których bierze udział zagrożenie, bezpieczeństwo, krzywdzenie siebie lub innych. Nigdy nie wygrasz bitew z jedzeniem lub toaletą (nie możesz jej połknąć ani wypróżnić!), Więc nie walcz z nimi. W międzyczasie rodzice powinni decydować o kilku ważnych sprawach w twojej rodzinie i trzymać się tych, co robisz, zgodnie z zasadami bezpieczeństwa.

Gdy wystąpią stopienia, po prostu je zignoruj. Dopóki twoje dziecko jest w fizycznie bezpiecznym miejscu, po prostu odejdź. Co najważniejsze, nie poddawaj się, jeśli powiedzenie „Nie” doprowadziło do napadu złości. Napady złości, które przynoszą rezultaty, będą kontynuowane i będą się nasilać z czasem. Jeśli zachowanie nie zwraca na siebie uwagi, a „używanie słów” jest nagradzane, wtedy napady złości zatrzymają się, gdy dzieci rozwiną coraz lepsze umiejętności językowe.

Nawet przy wszystkich napadach złości, ciesz się dwulatkiem i trzema latkami, ponieważ wkrótce będzie miała cztery lata, zadając ci różne pytania, takie jak DLACZEGO musi się wykąpać, albo DLACZEGO nie może mieć tego ciasteczka przed kolacją, lub…!

Jest wiele rodzajów przejść – codzienne wychodzenie z domu rano (buty, obiady, torby na pieluchy, teczki) lub nakłanianie wszystkich do spania w nocy (szczotkowanie zębów, opowiadanie, decyzje o twardej miłości lub bez trudu miłość!); istnieją zmiany rozwojowe niemowlęcia w mobilnego, ustnego malucha lub mobilnego, ustnego nastolatka w młodego dorosłego; przejście, jakie para czyni z bycia bez dzieci, do posiadania dzieci.

Większość przejść tworzy mieszane uczucia. Wiemy, że podczas gdy większość zmian rozwojowych jest pełna nowego i ekscytującego wzrostu, ma również pewną utratę w sobie: przejście od niemowlęcia do chodzenia malucha (dreszczyk emocji oglądania malucha uczy się chodzić z utratą swojego przytulnego niemowlęcia); utrata środowiska przedszkolnego dla dużego dziecięcego przedszkola lub podniecenie dużego łóżka dla chłopców z utratą znanego łóżeczka; oczywiste zalety i wady bycia starszą siostrą nowego rodzeństwa. Przejścia przynoszą mieszane uczucia, wraz ze zmianami i możliwymi zakłóceniami rytmów i rutyny.

Jeśli jest coś, co wiemy o dzieciach, to zmiana rutyny może być dla nich bardzo uciążliwa. Pomaganie dzieciom (i nam samym) w zarządzaniu tymi przejściami, a także w tym, jak przejście może wpłynąć na twoją rodzinę, może być warte poświęcenia kilku minut na przemyślenie (i odczucie).

Weźmy na przykład koniec roku szkolnego. Jako rodzic pamiętasz bycie dzieckiem i witasz ostatni dzień w szkole z absolutną radością, gdy przygotowywałeś się do gorącego słońca letnich wakacji. Ale teraz masz do czynienia ze zmieniającymi się rozkładami, obozami letnimi, dodatkowymi wydatkami, obawą przed gotowością przedszkolną, wakacjami – krótko mówiąc, zakłóceniem rutyny. Dla dzieci koniec roku szkolnego może oznaczać utratę znajomych nauczycieli, rutyny, harmonogramów i najlepszych przyjaciół. Emocje związane z przejściem na nową ocenę mogą zostać osłabione przez niepokój o nowe relacje, klasy, trasy autobusowe itp.

Ważne jest, aby pomóc dziecku myśleć o tych zmianach. Nie zwlekaj zbyt szybko, aby wskazać wszystkie cudowne pozytywne aspekty. Bądź dobrym słuchaczem tego, co Twoje dziecko mówi o swoich zmartwieniach. Jeśli twoje dziecko jest za małe, aby wiedzieć, o co się martwi, daj jej trochę pomocy. „Może być trudno pożegnać się z twoim nauczycielem; poznała cię tak dobrze. „” Zastanawiam się, czy jest coś, co mogę zrobić, abyś poczuł się lepiej w związku ze zmianami, które miały nadejść w przyszłym roku. „Lub” zmiana może sprawić, że poczujemy się bardzo pomieszani – pomyślmy o niektórych rzeczach które zmieniają się I wiele rzeczy, które się nie zmieniają. ”

Wszyscy zdajemy sobie sprawę, że posiadanie pewnej kontroli poprzez przejście może sprawić, że poczujemy się mniej wrażliwi i bardziej odpowiedzialni za sytuację – a zatem i my. Jest to z pewnością prawdziwe w przypadku dorosłych.

Świadomość naszej własnej reakcji emocjonalnej na zmianę i przejście pomoże lepiej zrozumieć twoje uczucia dotyczące zmiany i przejścia. Świadomość swoich uczuć i znajomość języka pomoże ci (i Twojemu dziecku) mniej reagować na nowe sytuacje i lepiej reagować na to, czego od nich wymaga. Innymi słowy, różnica między napadami złości lub działaniem (reakcją) jest w stanie negocjować, współpracować i uczestniczyć (reagować) w przejściu.

Twój adres email nie zostanie opublikowany.