Cukrzyca

BYŁO 33 LATA TEMU. Miałem 9½ lat i byłem podekscytowany, że jadę do czwartej klasy.

Dzień w gabinecie pediatry rozpoczęliśmy na coroczną wizytę u dziecka i oczywiście wypełnienie formularza szkolnego! Po wizycie spędziliśmy dzień na zakupach odzieży szkolnej i dostaw. Był wczesny wieczór, kiedy moja matka, siostra i ja wróciliśmy wreszcie do domu. I dowiedzieliśmy się, że mój pediatra próbował dotrzeć do nas przez cały dzień. (Trzydzieści trzy lata temu nie było telefonów komórkowych ani automatycznych sekretarek, po prostu dzwoniłeś, aż ktoś odpowie: Wyobraź sobie!)

Mój pediatra próbował do nas dotrzeć, ponieważ były nieprawidłowości w moim moczu, i chciał, abyśmy poszli rano do laboratorium, aby wykonać badania krwi na czczo – co pozwala lekarzom zobaczyć poziom cukru we krwi zanim zjesz coś – Gotowe. Obawiał się, że mogę mieć cukrzycę.

AliciaNote

Wczesnym rankiem poszliśmy do laboratorium, aby pobrać krew – coś, z czego nie byłem zbyt szczęśliwy! Ale byłem znacznie mniej szczęśliwy później tego samego dnia, kiedy zostałem przyjęty do szpitala dziecięcego w Pittsburghu z rozpoznaniem cukrzycy. Tak wiele myśli przebiegło mi przez głowę.

Jak to się działo? Nie miałem żadnych objawów! Muszę zostać tu na noc ?! Na tydzień?! I co masz na myśli, że nie mogę mieć batonika? Nie ma w tym nic złego!

Tak się składa, że ​​byłem jednym ze szczęśliwców. Nie byłem w cukrzycowej kwasicy ketonowej, ponieważ moja trzustka nadal produkowała insulinę – po prostu za mało. Byłem zdeterminowany, aby być niezwykłą prezentacją i byłem w stanie kontrolować leki doustne przez prawie 2 lata, aż moja trzustka ustąpiła i ostatecznie musieliśmy użyć codziennego zastrzyku.

CUKRZYCA NIE BYŁA ZAGRANICZNA DLA MOJEJ RODZINY. Jest silna historia dorosłych z chorobą po stronie mojej matki, ale ja byłem pierwszym dzieckiem z diagnozą. Ciągle pamiętam, jak moja mama wyglądała, jakby została potrącona przez ciężarówkę. Pamiętam, jak siedziałem na zajęciach, kiedy dietetyk wyjaśnił mi, jak powinienem teraz jeść. Nigdy więcej spania lub pomijania posiłków. Bardziej rygorystyczne pułki o tym, kiedy i co zjadłem. I znaczenie utrzymania kontroli. Gdybym z biegiem czasu nie kontrolował cukru we krwi, mógłbym rozwinąć problemy z nerkami lub oczami, żeby wymienić tylko kilka.

Jak to się stało? Kilka dni temu kupowałem ubrania szkolne, a teraz uczę się kłuć palcami i sprawdzać poziom cukru we krwi kilka razy dziennie ?! Dlaczego ja?!

W tamtym czasie nie wiedziałem, że mam dużo towarzystwa.

Cukrzyca dotyka ponad 23,6 miliona osób w Stanach Zjednoczonych. (To około 7,5% populacji.) Średnio u 80 osób dziennie diagnozuje się cukrzycę typu 1.

Cukrzyca to zaburzenie metaboliczne, które zapobiega rozkładaniu przez organizm żywności, zwłaszcza węglowodanów. U dzieci cukrzyca jest zwykle spowodowana niewystarczającą produkcją insuliny przez trzustkę. Insulina jest potrzebna, aby pomóc w przetwarzaniu i rozkładaniu żywności, którą jemy (takich jak białka, tłuszcze i węglowodany). Te pożywienie rozkłada się na glukozę, którą organizm zużywa na energię. Gdy insulina nie jest obecna, glukoza nie może być użyta przez organizm, a zamiast tego jest wydalana z moczem lub pozostaje w komórkach krwi, powodując wysokie stężenie cukru we krwi.

Cukrzyca może występować w każdym wieku, ale wydaje się, że w wieku 5-6 lat pojawiają się szczyty i znowu w okresie dojrzewania. Uważa się, że wirus lub inny czynnik uszkadza komórki trzustki, które produkują insulinę. Ta autoimmunologiczna reakcja może rozpocząć się na wiele lat przed pojawieniem się pierwszych objawów. W większości przypadków cukrzyca wykazuje objawy utraty wagi pomimo wzrostu apetytu, skrajnego pragnienia i nadmiernego oddawania moczu. Dzieje się tak, ponieważ komórki w pewnym sensie głodują za cukier, którego organizm nie dostarcza. Nie zdarza się to jednak we wszystkich przypadkach. (To nie w moim.)

Niestety nadal nie ma lekarstwa na cukrzycę i nie można zapobiec cukrzycy typu 1. Istnieje predyspozycja genetyczna; około 30% cukrzyków typu 1 ma członka rodziny z tą chorobą. Dobrze wiedzieć, ale oczywiście nic nie możemy zrobić z naszymi genami! Uszkodzenie serca, nerek, oczu i układu nerwowego może wystąpić z niekontrolowaną cukrzycą.

DOBRA WIADOMOŚĆ jest taka, że ​​cukrzyca jest jedną z niewielu chorób, które, jeśli są odpowiednio zadbane, zarówno dzieci, jak i dorośli mogą zminimalizować szkody, które mogą być spowodowane przez niekontrolowane cukry i prowadzić zupełnie normalne życie. Z dumą mogę powiedzieć, że jestem tego dowodem!

Cukrzycę kontroluje dieta, ćwiczenia i insulina. Zachęca się diabetyków do stosowania tej samej zdrowej diety, co osoby bez cukrzycy, w tym złożonych węglowodanów, nieprzetworzonej żywności oraz świeżych owoców i warzyw, unikając jednocześnie cukrów prostych. Większość diabetyków typu 1 leczonych jest codziennymi wstrzyknięciami insuliny lub użyciem pompy insulinowej w celu dostarczenia niezbędnej insuliny egzogennej w celu rozbicia żywności. Schematy te są ściśle monitorowane i dostosowane w zależności od aktywności i poziomu cukru.

Innym ważnym aspektem dla diabetyków jest regularne testowanie cukrów, aby pomóc określić ilość potrzebnego pokarmu i insuliny. Jest to schemat, w którym należy zaangażować nie tylko pacjenta, ale także rodzinę, personel szkolny i trenerów sportowych, aby uniknąć znaczących upadków lub wzlotów.

Udało mi się przetrwać 4 klasę z dużą pomocą mojej rodziny, lekarzy, personelu pielęgniarskiego i szkoły. Przeszedłem przez szkołę średnią, szkołę średnią, a nawet szkołę medyczną z minimalnymi komplikacjami. Są dni, w które wciąż zastanawiam się, dlaczego. Ale wtedy patrzę na to, co osiągnąłem nawet z moją chorobą, i zdaję sobie sprawę, że to nie ma znaczenia, ponieważ mi się udało. Spełniło się moje marzenie o zostaniu pediatrą i opiece nad dziećmi. Jestem mężatką i dumną matką dwóch pięknych dziewczyn, które są zdrowe i dobrze się rozwijają. Tak, ciąże były nieco trudniejsze niż przeciętnie, ale wszystko było tego warte!

DLA WSZYSTKICH DZIECI: Jeśli mogę nauczyć się kontrolować cukrzycę i rozwijać się, możesz też. Tak, musisz dostosować harmonogram i monitorować cukry, szczególnie jeśli jesteś bardzo aktywny. Ale możesz żyć w pełni i cudownie, jak wszyscy twoi przyjaciele!

Wszystkim rodzicom: pomóż swoim dzieciom być niezależnymi i naucz ich, dlaczego wybory, które robią, są ważne. Nawet gdy są młodzi, muszą uczestniczyć w zarządzaniu. Jeśli tego potrzebujesz lub chcesz, wsparcie jest dostępne dla rodziców i dzieci dotkniętych tą chorobą.

Razem rodzice i dzieci mogą nauczyć się radzić sobie z wyzwaniami związanymi z cukrzycą. I wiedz, że nawet z przewlekłą chorobą dzieci mogą nadal prowadzić normalne, zdrowe, cudownie satysfakcjonujące życie.

Twój adres email nie zostanie opublikowany.